S02·008Alex Nederlof over AI driven automation in de tandheelkunde
Alex Nederlof houdt zich bezig met een spannend onderwerp genaamd AI Driven Automation, maar dan in de tandheelkunde.
Alex Nederlof houdt zich bezig met een spannend onderwerp genaamd AI Driven Automation, maar dan in de tandheelkunde.
- ▸Hoe asynchrone communicatie je team productiever maakt
- ▸Wat AI-driven automation in tandheelkunde inhoudt
- ▸Hoe je een remote-first cultuur succesvol implementeert
- ▸Waarom The Manager's Path essentieel is voor tech leads
- ▸Hoe je kwaliteit waarborgt bij machine learning modellen
- 01Managers Path - Camille Fournier
- 02High Output Management - Andrew S. Grove
- 03Principles - Ray Dalio
- 04The Hard Thing About Hard Things - Ben Horowitz
- 05Rust online book
- 06Crawl-Based Analysis of Web Applications
- 07Async communications
- 08Slack coffee donut plugin
- 09Lifehack - iPhone BackTab
- 10Headspace podcast
- 11Waking up with Sam Harris
Transcript
En natuurlijk als een tandarts een klein beetje scheefboord naar voren naar achter of opzij,
dan komt er te veel spelen in dat voorgeborene gat zeg maar, voor ze de plug erin staan.
En dan gaat die pluggen op een gegeven moment los. Dat is natuurlijk nooit de schuld van de tandarts dan.
Ik had deze aflevering echt vandaag niet meer te doen, want ik moet namelijk donderdag naar de tandarts.
Oké, ik zal met een aantal tandartsweekjes proberen te beperken.
Nee hoor, nee, grap ik maar. Maar het is wel serieus, ik moet donderdag.
Het begint wel tot de gebeelding, ja ja.
Zo, welkom allemaal bij een aflevering van CodeKlets.
We zitten alweer op aflevering 8 van seizoen 2.
Vandaag hebben we weer een online opname met host Saber en ik, Kishen.
Hey Saber, dat is lang geleden zeg hè. Ja, echt enorm lang. Nee, het voelt...
Ik weet niet eens meer, hoe lang is dat? Een paar weken? Nee.
Wanneer is het voor? Twee weken?
Volgens mij hebben we elkaar echt...
Ik heb het gevoel dat ik jou al vorige week al ontmoet,
of tenminste online ontmoet had, maar goed.
Ik heb echt serieus, voor mij is alles één grote fog.
Het is de big corona.
Want het is echt, ja ik kan echt, ik heb zo'n slecht gevoel van de tijdslijn.
Maar gevoelsmatig is het 2 weken geleden, maar ja, dat kan zomaar een week zijn geweest.
Ja, nee, volgens mij klopt het wel.
Het is echt 2 weken geleden, want we hebben natuurlijk de vorige aflevering,
met test automation hebben we gehad en daarvoor hebben we nog een aflevering.
Hey, maar alles goed verder?
Ja, nee, gaat te gangetje.
Lekker gewoon uit het werk.
We hebben net een lang weekend gehad, dus het ging ook weer lekker.
Eigenlijk geen rare dingen, ik heb eigenlijk niks heel bijzonders te melden.
Ja, het enige wat ik...
Gadget Freak hier.
Ik heb al heel de tijd echt al lang ertegenaan om een camera te kopen, een fotocamera.
Oh, jij had het toch alleen?
Best wel een goeie, geloof ik.
Nee, ik heb zo'n kleintje, zo'n Sony RX105A, dat is echt zo'n heel compact dingetje.
Dat is het zelfske fijn, die gebruik ik nu als webcam.
Ik heb een heel oude Nikon, die is bijna tien jaar oud.
Die ding is twee, drie jaar geleden...
Volgens mij ken je die misschien al van een tijd geleden.
Jeetje man, tien jaar geleden.
Ik voel me echt oud, weet je dat?
Dat ik dat nog herinner.
Tien jaar geleden dat je met die Nikon liep.
Ja, en toen...
Dat ding hield er mee op.
Ik weet niet wat, of de batterij was er.
Toen had ik gezegd, laat maar.
Nu zoeken, zoeken, zoeken.
Nu heb ik weer besloten om een nieuwe Nikon te kopen.
Niet goedkoop, het zal allemaal wel.
Maar dat ding komt als het goed is morgen.
Daar ben ik wel blij mee.
En ga je weer naar Spiegel Reflex?
Nee, nee, hoe heet dat?
Systeem.
Ja, een systeemkamer.
Wij zijn er ook over gestapt.
Ik weet nog wel dat ik met jou tien jaar geleden daar een discussie over had.
Nikon versus Canon.
Ja, dat klopt.
Ik was natuurlijk helemaal lyrisch van Canon toenentijd.
Ja, nu nog steeds wel hoor.
Maar wij zijn toch wel overgestapt mevrouw Nik.
Om wat kleiner, wat compacter.
Misschien heeft het met de leeftijd te maken man.
Ik weet het niet.
We kunnen de shit niet meer dragen.
Maar wat heb je nu dan?
We hebben uiteindelijk nu een Fujitsu.
Oh echt?
Welke dan?
X-T3 geloof ik, of X-T30.
Ik zoek hem even straks op.
Maar dat is wel eentje die gewoon wat compacter is.
En ja, weet je wel.
Ook met de lensen makkelijker.
En ik merk ook, ja, mevrouw die is nu ook best wel, weet je wel.
Die heeft pas nog een fotografiecursus gedaan.
Weer om het een beetje op te leven.
En je merkt al dat het nu een stuk gemakkelijker gaat.
Je neemt dat ding gewoon zo makkelijk mee.
En een statiefje erbij.
Maar ja, dat is de main reason.
Ja, ik mis dat heel erg.
Want natuurlijk, zeker de camera's van je telefoon wordt wel beter.
Oh shit, ja inderdaad.
De beste camera is de camera die je bij je hebt.
Dat is tegenwoordig gewoon je telefoon.
Dus dat werkt.
En het belangrijkste.
En de meeste foto's maak ik van mijn kinderen.
Ja.
Alleen ik merkte, en dat is een beetje het zuur.
Dat besefte ik me laatst echt heel erg.
Je iPhone laat dan één keer in de zoveel tijd een foto zien van bijvoorbeeld een jaar geleden.
Of drie jaar geleden.
Of een verjaardag, whatever.
Toen zag ik een foto van mijn zoontje, zeg maar.
Mijn tweede zoontje.
En ik dacht, wow, dat is echt een supermooie foto.
Dus ik keek en ik dacht, wacht even, die heb ik met die Speaker Flex gemaakt.
Veel mooier een foto dan met mijn iPhone.
En toen keek ik en ik dacht, wacht even.
Dat is helemaal niet eerlijk voor mijn derde en mijn vierde.
Want die hebben gewoon echt alleen maar gewoon.
Toen ik die foto's aanleidde, ik dacht, crap je foto's.
Ja, dit kan ik echt niet maken.
Maar straks over zestien jaar denken ze, ja pap, wat heb je? Waarom?
Dus ik combineerde dat met mijn Gadget Freakness.
En dat als excuus om dan toch maar een camera te kopen.
En dan, ja, ik moet gewoon weer mooie foto's maken van hen.
Maar ook gewoon weer eropuit, zeg maar.
De bos in, aan bewijzen spreken.
En je lens ook nog steeds intact?
Nou, ik heb er twee.
Eerlijk gezegd weet ik niet eens hoe goed het daarmee gaat.
Ik heb ze echt erg gedumpt.
Maar goed, met die mount van Nikon heb je een voorloopstuk nodig.
Dat kost ook weer geld.
Dus ik heb nu in eerste instantie gewoon een kit lens erbij.
En dan zie je wel hem gewoon gaandeweg.
Stap voor stap gewoon lens erbij koop.
Dan hou ik het daar ook weer tien jaar mee vol.
Dan vind ik het goed.
Maar goed, dat was mijn paar laatste dagen.
Leuk man.
Nou goed, ook vandaag hebben we weer wederom een leuke gast weet ze te strikken.
Die zich bezighoudt met een heel spannend onderwerp.
Genaamd AI Driven Automation.
Maar dan in een tandheelkunde.
Ja, dat vind ik heel interessant.
Ik ben echt nieuwsgierig.
Nu denken mensen echt dat we een tandarts hebben uitgenodigd.
Of een robot.
Of dat ja, wie weet misschien.
We hebben het over Alex Nedelhoff.
Welkom Alex.
Hoi.
Hoi.
Ik geloof dat ik hier mocht zijn.
Vinden wij ook.
Ja wij ook.
Ja we zijn wat dat betreft lekker bezig in het uitnodigen van bijzondere gasten.
Alex is een CTO bij Promaton.
Spreek ik nu goed uit.
Ja.
Promaton die loopt voorop in deze wereld.
Want ze zetten beeldgegegevens om in klinische inzichten.
En ja dat is natuurlijk best wel een flinke taak.
En ja de techniek die schreeuwt natuurlijk dan om innovatie.
Dus het leek ons wat tof om Alex even aan de tand te voelen van goh hoe heb je dat voor elkaar gekregen joh.
Dus welkom Alex.
Dank je wel.
Leuk om weer te zijn.
Ja en het is Promaton.
Maar Promaton weet ik niet waarom dat goed zit.
Haha.
We hebben echt zitten oefenen hiervoor maar het lukt me gewoon niet.
Promaton jeetje.
Maar oké goed.
Maar leuk Alex.
Ja zoals met alle onze gasten doen.
Kun je je misschien even kort een beetje iets vertellen over jezelf?
Ja ik ben 34 en net verhuisd naar Noordwijk uit Amsterdam ontsnapt.
Omdat ik heel erg van buitenzij hou.
Wat raar is als je een nerd bent.
Dat is een soort erg mismesje iets helemaal verkeerd te gaan daar.
Dus ik studeer vaak ook met mijn computer buiten.
En ik hou heel erg van de spuidsporten.
Nu heel erg bezig met kitesurfen.
Dus een huis heel dicht bij het strand geprobeerd te kopen.
En nu kan ik echt op mijn fiets achter de tuin uit.
En dan zo de strand op.
Dus de afgelopen weekend was mooi.
Als het echt voor de meeste mensen rond weer is.
Dat is voor mij echt boffen.
Dat is heel toevallig.
Een collega van mij die doet dat ook.
En dat was precies wat jij zegt.
Want dan zaten we gewoon in het project.
En dan hadden ze zoiets van ja jongens ik ben de middag vrij.
Wat ga je doen?
Dat white.
Stronk white van de duiken.
Ja precies.
Cool.
Ja dat is herkenbaar.
Helemaal.
En geen vrouwenkits en dat soort dingen?
Een vriendin werkt bij Picnic.
De supermarkt.
En ook kitesurfen.
Dus we hebben hier lekker samen geen kits.
Dus ja we hebben het paleis gevolgd zelf.
En dus ik geniet nog van alle tijd die ik heb voor allerlei nerd projecten.
Ik hoor van jonge vaders dat het een vrij abrupt einde tegemoet gaat.
En dan beginnen ze met podcast.
Ja precies.
Nou maar het is een beetje cliché maar geniet ervan jongen.
Ja want je hebt wel zo'n belangrijke taak natuurlijk bij het bedrijf.
Als CTO.
Ja vertel daar eens over.
Dat is volgens mij, ik ben echt nieuwsgierig.
Want ik zit eigenlijk een beetje op het puntje van mijn stoel om te horen.
Wat we nou eigenlijk doen.
We maken bij Promaton eigenlijk drie producten.
Alle drie zijn het AI producten.
Er zitten dan weer meerdere AI models onder.
Eén ervan is eigenlijk de meest voorlopend liggende case.
En dat is als je op tweede rundige foto's kijkt.
Naar of er iets mis is in je gebit.
Vroeger, dat kennen de meesten in Nederland dus wel.
Doen ze zo'n buis zetsel op je mond.
Dat heet een baryapical van ByteWing.
Krijgen ze een heel klein fotootje.
De ouderen onder ons weten nog dat dat nog ontwikkeld werkt.
Tegenwoordig gaan ze allemaal USB'en en gaan met hun naam.
Je hebt tegenwoordig grotere, dat zijn panoramische.
Die draaien eigenlijk om je hoofd heen.
En dan krijg je een foto van je gebit.
Wat soort opengeklapt is, waardoor het 2D wordt.
In plaats van 3D.
En het blijkt is dat tandartsen ongeveer 30% missen.
Van wat er op zo'n foto te zien is.
Want net als in de meeste andere medische, het is niet uniek aan tandartsen.
Maar het zijn de meest andere medische rundige zakken.
Blijken mensen gewoon niet zo geschikt te zijn.
Het is niet echt hoe we geëvalueerd zijn.
Maar gelukkig kunnen we een AI dat wel proberen zo goed mogelijk te leren.
Een AI is natuurlijk nooit moe of dronken.
Of nog niet leid door WhatsApp.
Of weet ik zo wat.
De hoop in alle patologie-analyse met AI is dat we het uiteindelijk betrouwbaarder kunnen maken dan artsen.
Op dat specifieke stukje.
Dus op echt het zien van wat er op een foto te zien is.
Daar zijn we mee bezig.
En dan hebben we twee andere producten.
Een van is voor het maken van 3D-modellen van je mond.
En dat doen we op twee manieren.
Een is voor implantologie.
Als je een implantaat laat zetten is eigenlijk niks meer.
Dat is een gatbord in je kaak.
Dus je hoeft erin draaien en dan een kroom erop zetten.
Maar er loopt, als je je vinger langs je kaaklijn doet.
Dan loopt door die kaaklijn een zenuw.
En als je die raakt dan ben je vanaf je oog naar beneden verlamd.
Het is beter om die niet te raken.
Oh, oké.
Ja, ja.
Maar ja, daar boden ze wel.
Ze boden in die kaak daar, zeg maar.
En natuurlijk als het om het anders een klein beetje scheef boort naar voren, naar achter of opzij.
Dan komt er te veel speling in die, in dat voorgeboorde gat, zeg maar.
Voor ze de plug erin staan.
En dan gaat die pluggen op een gegeven moment los.
Dat is natuurlijk nooit het schuld van het anders dan, et cetera.
Je kan het wel lachen, plug.
Maar...
Ik had deze aflevering echt vandaag niet meer te doen.
Want ik moet namelijk donderdag naar de tandarts.
Oké, ik zal met een aantal tandarts weetjes proberen te beperken.
Nee hoor, geen grapje.
Maar het is wel serieus.
Ik moet donderdag...
Spreekt wel tot een beeldig, ja.
Maar goed, de meeste tandartsen nu zo'n boarden noemen ze free-handed surgery.
Ik noem dat meestal Yolo surgery.
Want ze eyeballen het gewoon.
Ze kijken gewoon en dan zet ze gewoon die board erin.
En wat je wil is dat ze een drill-guide gebruiken.
Dus een boormal.
En een boormal is eigenlijk niet voorstel, het is gewoon zo'n hockey-bitje.
Maar dan met een gat erin.
En daardoor kunnen ze niet te diep boorden.
En ook niet opzij boorden.
De reden dat er niet veel gebruikt wordt is omdat...
Maken van zo'n mal meer als de 3D-model van maken van die gebit.
En dat kost hartstikke veel tijd.
Dus sommige praktijken doen het wel.
Of wordt ge-outsourced naar een outsourced land.
Et cetera.
Maar het heeft nog geen brede adoptie mogelijk gekregen.
Helaas.
Maar als je dat met AI kan doen.
Dus met AI in een klap dat 3D-model kan genereren.
En dan kunnen we eigenlijk gewoon dat ineens heel erg binnen handbereik maken.
En als 3D-printers een klein beetje opschieten.
Wat ze aan het doen zijn.
Dan kun je zelfs naar een model waarbij het anders gewoon in zijn praktijk...
Een 3D-runt gescanneerd maakt.
Van je hoofd.
En dat die AI aan de andere kant dan gewoon een 3D-model eruit doet.
Want waarom zou je een grootsnaam naar een 3D-runt gescankeerd.
Als je ook in een klap naar het 3D-model kan kijken.
Dan zegt de tandarts van...
De AI kan ook zelfs zeggen in de toekomst van...
Hey, volgens mij wil je...
Ja, deze tand ziet er niet oké uit.
Verschijnlijk wil je hier iets.
Dan doet hij een suggestie van hoe die voor het implantaat geplaatst kan worden.
En dan zegt de tandarts bueno.
En dan moet je nog een andere scanner hebben.
Dat is het andere product van wat wij doen.
Dus het ene product is van zo'n 3D-runt gescannen model maken.
Maar runt gescansen zijn een iets lagere resolutie.
Eigenlijk te laag voor nauwkeurig printen.
Dus wat we ook nodig hebben is wat we noemen een intra-auralescan.
Dat was vroeger dat je zo'n stukje klein moest bijten, weet je dat nog?
Ja.
Heb je waarschijnlijk weleens gedaan.
En dat deden ze dan...
Heel vroeger tekenen ze dan die mal over.
Tegenwoordig gaat dat gewoon in een 3D-laserscanner.
Maar de opvolger daarvan, en die kun je tegenwoordig wel in praktijken zien,
is eigenlijk een soort tandenborstel met acht camera's erop.
En die bewegen ze zo door je mond, als een soort leider eigenlijk.
En dan heb je een 3D-model van de binnenkant van je mond in hoge resolutie.
En de AI legt dan die lagere resolutie, maar wat we noemen volumetric data,
dat die van alles er doorheen heeft gekeken,
legt die op dat Surface-model, dus een intronaal scan die alleen van de buitenkant is,
dan heb je een hoge resolutie.
En dan kun je dat in een keer zo naar je printer stieveren.
En dan kan je printer zo'n bormal dat je voor je maakt.
En die Surface-scans worden bijvoorbeeld ook weer gebruikt voor orthorontie.
Want een orthorontist plant natuurlijk, die wil individueel je tandjes kunnen bewegen.
Wat tegenwoordig super hip is zijn die Invisaligners.
Van Invisalign die zie je niet.
Die dragen mensen 22 uur per dag.
Dus je gaat er ook niet van slissen.
Het zijn ook een soort hokkie witjes.
En die zetten je tanden recht.
Dat is mega populair nu.
En omdat het niet meer esthetisch iets verandert,
je loopt niet meer met zo'n stalen beugel rond.
Dus heel veel mensen laten nu op 25-plussers die vroeger nooit een beugel wilden,
omdat het niet mooi was.
Die laten we nu alsnog even een klein beetje corrigeren.
Gewoon esthetisch.
Maar ik heb dus elke week een nieuw beugeltje 3D print thuis gestuurd.
En elke week vervormd dat je dit ietsje verder, zeg maar.
Dat zijn natuurlijk allemaal 3D-modellen die erachter zitten.
En dan is er nog een laatste categorie dat is voor kaak-surgie.
Maar dat is ook in het belang van Kishen.
Niet verder uitleggen wat we denken.
Ik doe m'n oren wel dicht hoor.
Ik kan het lulligeren.
Het is een podcast, je kunt het toch niet zien.
Dat heb ik wel eens gezegd.
Ik ben nieuw patiënt.
Dus ik heb op een gegeven moment heel veel ziekenhuizen gezien.
Dat was een beetje beu of beu niet.
Dat is essentieel. Je moet gewoon gaan.
Dat is gewoon verder geen discussie.
Dus daar ga je gewoon.
Alleen daardoor heb ik wel, zeg maar, mijn gebid een beetje...
...verwaarloosd.
Dus ik kwam bij de tandhuis.
Dus een van de eerste keren nadat ik al die transportatie...
...ik had al heel de gedoe achter de rug gehad.
Die tannisfinalo gaat eerst maar naar de montigenisten.
Dus er waren dus eerst twee sessies van een uur...
...om eerst alle tansvlees even flink goed te hebben krijgen.
Want het was echt heel onrustig.
En dan moet het rustig worden.
En toen, maar goed, er zijn een aantal kiezen getrokken. Veel.
En ik moet dus echt naar een implantator uiteindelijk.
Dus ik moet hier echt aan geloven.
Dus ik hoor dit verhaal.
Ik denk, hey, cool.
Ja, ik hoor gadgets.
En ik denk dat het pijn gaat doen.
En het gaat niet leuk zijn.
Maar het klinkt hoopvol, zeg maar.
Dus dat, nee.
Ik wist dit allemaal niet, zeg maar.
Het is ook niet dat ik iedere week bij de tanda zit.
Maar dat is wel interessant om te horen.
Ja, grappig.
Ja, het valt tot dat Promaton dan een...
Ja, wat is het?
Een van de eerste bedrijven zijn die dan ook echt in die markt stappen.
Kun je daar iets meer over vertellen?
Want hoe ben je daar gebeland?
En ja, hoe is dat gegaan?
Promaton is begonnen door een studiefriend van mij, Bas Fry.
Die ken ik dan meer omdat we samen ooit de jazzclub van...
de studenten jazzclub van Delft gestuurd hebben.
Ja, klopt.
En dus is hij gewoon een heel goede vriend gebleven.
En die deed de...
die werkte bij de data, toen was Big Data nog heel hip, afdeling van Accenture.
En die keek heel erg naar wat kan AI nu en wat kan het in de toekomst.
En het zorgde ervoor dat er trainingsprogramma's daarvoor waren binnen Accenture.
En zij en haar schoolvriend David, die was op dat moment zijn Ph.D. in Digital Dentistry aan het doen.
Op een heel vet onderwerp waarbij ze kijken naar autotransplantatie van...
hoe heet het ook weer?
Je kies die je niet gebruikt, je verstandskies.
Verstandskies, ja.
Sorry, ik gebruik hem alleen, ik zit helemaal in de Engels.
Want als je een implantaat zet, dat is gewoon een schroef in je kakel.
Zoals ik al zei, dat is iets wat je lichaam eigenlijk altijd probeert af te stoten.
En bij een implantaat doen ze dat doordat je bot, dat noemen ze resolveren volgens mij.
Maar dat je bot eigenlijk gewoon terugtrekt rondomheen.
Dus wat veel mooier ze zijn is als je iets terug kan plaatsen wat je lichaam eigen is.
En dat is mogelijk een verstandskies.
Dus daar vindt hij wel stout aan het doen.
Maar wat ze dan moeten doen is, dan maken ze eigenlijk eerst een foto, een 3D run gescan van je gebit.
Dan maken ze een 3D model van die verstandskies.
Dan 3D printen ze die.
En dan proberen ze die eigenlijk in dat andere gat te frotten.
Tot het werkt, een beetje bijschaafd en zo.
Dan scannen ze dat weer.
En dan, en dan kunnen ze een autotransportatie doen.
Nou dit is nog helemaal niet, dit is echt nog onderzoek zeg maar.
Maar het zou heel vet zijn als dit gaat werken in de toekomst.
Maar Bas, die zat een beetje te kijken hoe David in een of andere schaalprogramma zo'n 3D fotootje,
wat moet je voorstellen, een 3D run segmentatie.
Dus gewoon letterlijk elke 2D laag afgaan.
En dan gewoon inkleuren.
En dan bedoel ik, met een slechte int space, dan paint.
En dan zo, klik, en de volgende laag dan weer zo.
La la la, inkleuren, klik.
Nou goed, het duurt natuurlijk een jaar.
En Bas zei, hey, ja ik kan dat tegenwoordig ook man.
En hij zei, oh, als dat zo is, dan moeten we daar volgende week even een bedrijfje starten.
Want er zijn best wel veel mensen die dat nodig hebben.
En toen heeft Bas weer Maatsch van hem gebeld, die heel erg into deep learning was, Frank.
En die hebben samen een prototuin gebouwd.
En toen zijn ze 2 weken later, volgens mij, Promaten begonnen.
Bas heeft z'n baanbakecentje opgezegd.
En David heeft z'n tandartswerken teruggeschaald naar het minimale.
Die had nog wel een eigen praktijk, dus die kon niet zomaar gewoon wegrennen.
Dus ja, die zijn zo begonnen.
En ik zat toen als CTO bij Magnetme.
En ik was wel een beetje aan het kijken naar een volgende uitdaging.
En toen had ik Bas elke 2, 3 dagen aan de lijn over hoe je een bedrijf start.
Hoe zet ik een stock op met certificaten voor mijn werknemers?
Hoe haal je investeringen op?
Hoe manage je nou eigenlijk zo'n data pipeline en zo?
En toen had ik op een gegeven moment een hele vette idee en een hele vette uitdaging.
Dus anders kom ik gewoon bij jullie werken.
Dan gaan we het gewoon samen even shiffen.
Dus ik ben er na 4, 5 maanden bij gegaan of zo.
En hoe lang bestaat het bedrijf nu inmiddels?
Volgens mij 3,5 jaar.
Dat is ook binnengegaan.
En hoe ben jij dan begonnen als techneut slash software ontwikkelaar?
Nou, ik was niet een van die early day hackers zoals je in deze podcast misschien wel de relatie is.
Haha, old school.
Ik zeg het maar gewoon hoor, zeg het maar gewoon.
Mijn vader was programmer.
Dat hoor je dan weer niet vaak.
Die heeft toen bestond programmeren ook niet eens als studie.
Dus die had lucht en ruimte waard gedaan.
En die is afgestudeerd door een van de eerste computers programmeren met zo'n bakkaarten die er nog doorheen.
Dat is echt de old school.
En die is erna een IT-bedrijf begonnen.
Op een gegeven moment had hij een grote waar Kishen wel bekend mee is.
Dat was Innovation.
Want daar heeft Kishen nog voor gewerkt.
Ja, zeker.
En ik heb daar eigenlijk als middelbare scholier een beetje bijbaantjes gehad.
Kabelstrekking, data centra enzo.
Dus dat was een beetje mijn eerste professionele contact, laat ik het zo zeggen.
Een professioneel groot woord vooral ik daar aan toe pas.
Contact met datacenters en netwerken enzo.
Maar ik wilde niet programmeren, want dat vond ik voor nerds.
En mijn papa heeft er echt alles aan gedaan om mij te programmeren.
Als je programmeert, dan krijg je al deze treinen die met ons samen gaan programmeren.
Er zijn allerlei's die me woont.
Nee, het is allemaal voor nerds, dat wil ik al niet.
Achteracht een beetje leiden met al die attempts die zijn gemaakt.
Maar goed, dus toen ben ik gaan studeren.
Informatica als voor nerds.
En toen kwam ik er na zes maanden achter dat werkgebouwkunde heel zwaai is.
Of ik het heel zwaai vind.
Veel te laag interatie cycle.
Je moet echt drie weken iets ontwerpen.
Dan moet je het nog fabriceert of van woorden gefabriceerd.
En dan heb je eigenlijk je eerste...
Ik moet gewoon op compal drukken om wat te hebben.
Daar komt het eigenlijk op meer.
Dat maakt nog spannend iets voor werkgebouw.
Maar ik was ondertussen wel vak aan het doen bij Informatica.
Want ik vond sommige dingen gewoon prachtig.
Dus ik verweeg bij een achtergrond in data centers en netwerken.
Vond ik netwerken vet, dus ik volgde het vak Computer Networks.
En dat vond ik fantastisch aan de TD11.
Dus toen ben ik geslist naar Informatica.
Na een half jaar of een jaar of zo.
En toen op een gegeven moment.
Dus daar heb ik leren programmeren. Java, natuurlijk.
Want toen was de mainstream taal daar nog Java.
Volgens mij is nu het meer zo Python geworden.
Ja, dat denk ik wel.
Moet ik meer die data kant op aan het leunen.
Ik denk net als veel technische universiteiten.
En toen wilde ik steeds meer gaan programmeren.
Voor mijn baan, maar wel echt als bijbaantje.
En toen in mijn mafst.
Toen vijf jaar even een beker gedaan.
