S02·011Kimberly McGuire vertelt ons over autonome mini drones
Met Kimberly hebben we het over robotica land met kleine drones die autonoom vliegen
Met Kimberly hebben we het over robotica land met kleine drones die autonoom vliegen
- ▸Wat autonoom vliegen van minidrones inhoudt
- ▸Hoe je embedded systems efficiënt programmeert
- ▸Wat open source software voor robotica betekent
- ▸Hoe je academische research in productie integreert
- ▸Wat bug algorithms voor zwermrobots doen
De afgelopen tien jaar heeft Kimberly zich verdiept in alles wat met robotica te maken heeft, beginnend met bio-geïnspireerde robotica voor haar Masters, om uiteindelijk kleine drones autonoom te laten vliegen voor haar PhD bij het MAVlab in TU Delft. Nu is ze ontwikkelaar bij Bitcraze, het bedrijf achter de Crazyflie quadcopter.
- 01Unity
Transcript
Ik heb inderdaad van hier nogal van inderdaad 168 megahertz, 192 kilobyte van ram.
Die is ook best wel belangrijk stiekem eigenlijk, want dat heeft hij als hij in het vliegtuig bent.
En 1 megabyte flash.
Oh wow, oké. En daar krijg je alles op toch?
Ja, nou ja, niet de hele wereld, maar wel genoeg om een swerm autonoom door een verdieping te laten vliegen, ja.
Dat is echt wel indrukwekkend, ja.
Welkom bij een nieuwe aflevering van de CodeKlets podcast.
Vandaag zijn de hosts Johnny en ik, Saber. Welkom Johnny.
Hey Saber, goedenavond.
Goedenavond. Ik heb ook meteen wel een klein bruggetje, zeg maar.
Dat is ooit een wens van iemand, misschien hebben we dat eerder besproken, weet ik niet.
Maar die vroegen zich af, zeg maar, wie wij zijn.
En op de site, op de huidige site staat dat volgens mij niet.
Dus daar zijn we wel mee bezig.
Dus daar komt binnenkort, ja, binnenkort is dat een beetje een...
Soon trademark.
Ja, precies.
Dat moet ik sowieso een old school work in progress op de site zetten.
Maar binnenkort komt er op de site, zeg maar, gewoon een korte, het is niet echt een bio,
maar gewoon een omschrijving van wat we allemaal zelf doen in ons dagelijks leven.
En ook een beetje waar CodeKlets voor staat en hoe we zijn op ontstaan
en wat we willen en welke kant we op gaan.
Dus dat gaan we op de site zetten, zodat er wat meer achtergrond informatie is.
Dan kunnen mensen ook online gewoon vinden wie wij zijn.
Het beste is natuurlijk gewoon te luisteren naar de podcast, naar alle afleveringen.
Dan leer je ons de beste kennen.
Dat is de manier.
Maar sommige mensen willen het ook gewoon heel graag via Google kunnen vinden.
En dan kun je dat op die manier doen.
Maar dat komt er binnenkort aan.
Dan kun je zien met fotootjes wie we zijn en dan ook wat we doen.
Hoe gaat het, Johnny?
Ja, mag niet klagen. Een beetje drukke dag gehad.
Ik moest even rennen en vliegen om op tijd thuis te zijn voor de opname.
Maar nee, het gaat prima.
Je mag er weer uit, dus het is niet meer alleen maar thuiswerken.
Nou ja, ik werk soms nog weleens op het kantoor van Benoit Redmar, die eerder te gast waren.
Die hebben een eigen kantoor en daar blijf ik af en toe nog weleens.
En ja, in principe hadden ze wel vorige week een heropeningsplan gepresenteerd vanuit kantoor.
Maar de recentste cijfers, hoezo halverwege juli, zijn niet echt heel rooskleurig.
Dus dat moet ik maar weer even afwachten.
En tot die tijd, voor de afwisseling vind ik het wel leuk om af en toe eventjes ergens anders te werken.
Ja, dat begrijp ik, ja, want het is wel leuk om ook af en toe andere mensen te zien.
Dat is allemaal een beetje saai, maar ja, gezien de huidige de laatste recente ontwikkelingen,
is het misschien wel handig om toch wat meer thuis te werken.
Maar goed, hopen dat de hele ellende snel voorbij is.
Precies.
Dus ja, voor mij was het ook niet chaotisch, niet echt druk.
Ja, ik kan werken zoals altijd, want ik heb vandaag de eerste kijkdag gehad van mijn huis.
Dus het was leuk om daar rond te lopen.
Nice, vind je het niet wel leuk?
Ja, ja.
Ik zag wel dat ze zeg maar volgens mij echt last minute overal stuukwerk hebben gedaan.
Want ik zat echt doodleuk samen met mijn vrouw een beetje rond te lopen en zo.
En ik denk, hey, waarom zijn mijn handen niet...
Oh, chips, ik had allemaal stuukwerk overal, zeg maar.
Mijn broek, allemaal witte vlekken, weet ik wat allemaal.
Dus dat zag er allemaal raar uit.
Maar het is wel leuk om door je huis in te lopen.
Dat geeft echt wel een ander beeld dan dat je...
Ja, want was het ook echt jou of jullie huis?
Of was het zo'n kijkwoning?
Want ik woon in een appartementcomplex en daar hadden ze toen een woning helemaal afgewerkt al.
En dan kon je eigenlijk een paar maanden voor de oplevering al zien hoe het eruit zag.
Nee, nee, nee, bij ons is het echt onze eigen woning, ja.
Ja, oké.
Ja, cool.
Ja, want dat is ook wel fijn, zeg maar, met alle opties.
Ja, je kunt best wel verschillende opties kiezen en dan ziet het er best redelijk anders uit.
Maar ja, dus dat.
Anyway, nieuwe huis.
Tof.
Ik vind het leuk om er één naar rond te hebben gelopen.
Ik heb foto's gemaakt.
Ik heb de laser metertje wat ik gekocht heb laatstdag via Amazon Prime gebruikt.
Dus ik was echt overal heel erg.
Oh, niet dit.
Meet, meet, meet.
Dus dat is wel fijn, want sommige plekken bijvoorbeeld op je zolder zeg maar het hoogste punt meet.
Ja, dat lukt je zo maar niet.
Als je met die laser metert, dan werkt dat echt.
Ja, fluitje van de cent.
Ja, indeed.
Dus ik ben heel erg blij.
Dus nogmaals bedankt.
Ja, graag gedaan.
Als je weet waarom, dan moet je maar naar de vorige aflevering gaan luisteren.
Precies.
En wanneer is de geplande oplevering van thuis?
Ja, Q4, zeggen ze.
Ik hoop begin november.
Ja, eigenlijk hoop ik dat het half oktober is, maar ik denk niet dat ze dat gaan halen.
Ja, in ieder geval dit jaar.
Ja, ja, ja, zeker.
Dat zal wel.
Ja, goed.
En dan hoop ik dat we dit jaar ook verhuizen.
Maar dat is even nog kiele kiele.
Dus of eind dit jaar of begin volgend jaar.
Maar good times.
We kunnen maar eigenlijk allerlei nieuwe gadgets installeren.
Stel ons wel eerder.
Wel weer tof.
Ja, ja, ja.
Ja, ja, ja.
Maar we hebben vandaag natuurlijk ook een leuke gast.
En ja, niet zomaar één.
Hij doet heel erg indrukwekkend werk.
Vind ook echt wel.
Ja, het spreekt ook tot mijn verbeelding.
Want ik ben ook.
Ja, ik wil niet helemaal.
Als ik zou zeggen dat er een gadget is, dan doe ik eigenlijk.
Ja, werkt een beetje niet genoeg eer aan, zeg maar.
Dus dat is het niet.
Maar ik ben wel echt een gadget vriend.
Dus dit spreekt me sowieso heel erg aan.
En maar goed, ik moest me net ook al een beetje inhouden op de koopknop.
Dat proberen in te blijven houden.
Anyway, het gaat dus om Kimberly.
Kimberly heeft de afgelopen tien jaar zich verdiept in alles wat met robotica heeft te maken.
Begin het met bio-geïnspireerde robotica voor haar masters.
Om uiteindelijk kleine drones autonoom te laten vliegen voor haar Ph.D. bij Mavlab.
Zeg ik dat goed?
MAVlab.
MAVlab, oh ja, bij de TU Delft.
Nu is ze ontwikkelaar bij Bitcraze, het bedrijf achter de crazy fly quadcopter.
En die zullen mensen misschien wel kennen.
Maar welkom Kimberly.
Hoi, ja, dankjewel.
Dankjewel Saber voor de introductie.
Ja, welkom.
Is dit de eerste keer dat je bij een podcast bent?
Want ik dacht, ik heb alle dingen die ik heb gezien van je.
En volgens mij zei je het van tevoren, maar is het ook echt de eerste keer dat je in een podcast zit?
Ja, het is echt de eerste keer dat ik bij een podcast zit.
Ik heb al een aantal talks gegeven en zo.
Maar ja, dan is het eigenlijk meer van, dan heb je natuurlijk al een beetje van tevoren al voorbereid.
Dan heb je de slides.
Maar ja.
Ja, dit is voorbereiding.
Ja, we doen wel wat voorbereiding.
Maar om nou te zeggen dat we alles tot alle details hebben.
Maar voorbereid dat niet, daarom is het ook klets.
Want anders was het code talks of code interview.
Maar dat is het niet.
Het is niet een soort van vragenvuur.
Ja, misschien is het dichtstbij zijnste nog met mijn PC defense geweest, denk ik.
Oh ja.
Ja, maar dat is natuurlijk, ja, het was wel opgenomen, maar dat is natuurlijk iets minder gezellig.
Ja, dat wil ik zeggen.
Daar zit wel weer spanning op, denk ik.
Tenminste, vanuit jouw kant.
Ja, zeker.
Ik was heel onnerveus.
Ja, dat kan ik wel.
Ja, dat is trouwens zo.
Ik denk dat we dat allemaal wel gehad hebben.
Maar vertel eens, heb je, hoe ben jij ooit begonnen met programmeren?
Hoe, ja.
Ja, goede vraag.
Ik moet wel zeggen dat ik wel vrij laat ben begonnen met programmeren, denk ik.
Nou ja, ik was vroeger altijd wel, toen ik een kind was, ja, ik was eigenlijk altijd
zowel creatief als technisch.
En dan hield ik eigenlijk meer van dingen bouwen en zo.
En ik was ook heel goed in tekenen.
Dus na middelbare school dacht ik van, hey, laat ik maar dat, zal ik maar zeggen,
een soort van combistudie doen.
Dus dat had ik industrieel ontwerpen gekozen bij de TU Delft.
En dat was op zich ook wel een hele goede manier om te beginnen.
Maar ik denk van alle, ja, daar hadden ze eigenlijk meer soort van programma's,
zodat je van echt, van, ja, vereelde rekenmachines, van zoals bijvoorbeeld,
ja, niet Mathematica, er was een andere.
Er was Maple.
En dat je gewoon eigenlijk gewoon, ja, functies of zo kan uit, ja, ja,
dat je gewoon een functie kan uitbrekenen en zo.
Dus dat is eigenlijk meer zo, zoals dat, en figuurtjes kan maken.
Maar dat was het ook eigenlijk meer.
En ik denk eigenlijk pas, het eerste keer dat ik echt heb programmeren,
was in mijn derde jaar van industrieel ontwerpen.
En toen had ik een vak gedaan, het heet, ja, volgens mij was het
Cross Media Interaction Design.
Dat weet ik, misschien.
En toen leerde ik toen C Sharp.
En dat was toen in Vizier Studio.
En dat was op zich wel leuk, want we kregen ook allemaal een klein
adrenootje en ja, er was ook gewoon een soort van motortje erop
en dan was er zo'n licht sensor erop.
Dus als je daar je hand overheen deed, dan kon je hem gewoon bijvoorbeeld
naar je hand laten draaien, omdat daar donkere, daar donker was of zo.
Dus dat was eigenlijk op basis van de licht input dat je dan iets maakte.
Dus dat was al best wel leuk eigenlijk.
Dat spreekt heel erg tot de verbeelding, zoiets.
Ja, ja, zeker. Dus het was wel, ja, het was ook wel gelijk met iets dat bewoog, echt.
Nou ja, C Sharp, ja, ja, dat is eigenlijk inderdaad al een programeertal.
Maar dat was echt mijn allereerste projectje wat ik dan,
wat ik zal maar zeggen, programeerde zou noemen, eigenlijk.
Ja, ja, dat is wel echt wel, dat is al een tijdje geleden.
Ja, dat is tien jaar geleden bijna.
Elf jaar. Ja, ja, precies. Nou, dat is wel cool, ja.
Nee, maar ik vind het wel grappig.
Ik bedoel, iedereen heeft natuurlijk op een andere manier hoe ze zijn begonnen aan programeren.
Dus dat is wel, en het zegt eigenlijk niet zoveel, zeg maar, op wanneer.
Want ja, laat of niet.
Ja, je hebt natuurlijk mensen die vanaf hun zeuvende ofzo, al zijn, gaan programeren.
En de andere is juist heel laat, want ja, eerst iets anders gedaan, een ander vak.
En toen dacht ik, weet je wat, ik ga me omscholen en ik ga programeren.
Ja, dat kan allemaal, zeg maar.
Dus dat is niet een soort van regel.
Dat als jij niet op je zeuvende hebt leren programeren, dan mag je er geen programer in.
Dan mag je nooit een developer worden.
Dan mag je geen spek over CodeKlets komen.
Nee, dat doen we niet.
Ja, ik was altijd wel, ja, wel op zich, ja, ik was zeker geen DGB-t ofzo.
Ik kon al best wel veel met computers al.
Maar ja, echt voor deze programeren, dat was pas tijdens mijn studiaren eigenlijk.
Het einde van mijn bachelor pas.
Ja, midden eigenlijk weer.
Cool, ja.
En daar heb je, je studeerde dus, wat was het nou, industrieel design?
Ja, het is industrieel ontwerpen.
Oh ja, ja.
Ja, dat is industrieel design engineering in het Engels.
Is dat wat anders dan industrieel product ontwerpen of is dat gelieëerd aan elkaar?
Ja, het is heel, ja, het sluit heel erg op elkaar aan.
Je leert eigenlijk van alles.
Ook gewoon een product ontwerpen is in principe van volgens mij wel echt wel de pillar van die studie.
Dat zeker wel, dat je wel echt wel van conceptfase tot het werkelijk product komt.
En dan ook nog met, wij leerden bijvoorbeeld ook best wel veel over material science en productietechnieken eigenlijk.
Dus dat is komend.
Dat komt er eigenlijk allemaal bij.
Hoe kom je van een prototypefase naar het werkelijk product dat je echt het werkelijk verkoopt?
Ik moet wel zeggen dat elke studie industrieel ontwerpen wel in Nederland wel een soort van andere insteek heeft.
Volgens mij is diegene van CU Delft vrij technisch.
Ja, omdat is het wel vrij technisch, zit daar het nadruk op.
En in Eindhoven is het wel gewoon wat meer de interaction en design.
Maar ja, het kan inmiddels ook weer veranderd zijn.
Ja, precies.
Ja, die stijlen zijn dus blijkbaar ook anders, zeg maar.
Ja, zeker.
Bij opleiding, ja.
Maar dan is er best wel een grote brug die te sladen is, zeg maar,
vanaf je proberen naar het onderwerp waar we het vandaag over willen hebben.
Want we willen het hebben over autonome mini drones.
En dat klinkt echt heel gevaarlijk.
Ik denk nu, wat ik misschien nu in mijn hoofd denk,
oké, dat is gewoon een soort van evil iets,
dat gaat de hele wereld overnemen.
Maar ik denk niet dat het daarover gaat.
Maar hoe ben je dan vanaf je opleiding, zeg maar, die kant op gegaan?
Want dat is best twister.
Ik kan niet zo zeggen, oké, dan zijn het die stappen die je hebt genomen.
Hoe ben je daar op beland, zeg maar?
Ja, nou ja, het is wel van de staat dat ik in een vakje kwam,
inderdaad, achter dat ik wel programmeren wel kon en wel leuk vond.
En ik had ook alvast een beetje in mijn hoofd van,
hey, van, ja, wat wil ik eigenlijk voor mijn master?
Want ik deed me individueel ontwerp natuurlijk als bachelor.
En ja, ik moet wel zeggen dat de master opties die ze hebben,
maar niet zo heel erg, ja,
dus ja, dat was niet heel erg geïnteresseerd.
En dat leek me wel leuk, maar ik dacht van, oké,
ik wil toch wel echt wat meer de technische kant op.
En ik begon begeven wel een beetje,
waarschijnlijk ook door dat eerste projectje met die
Outrino en dat licht sensor, dat ik ook een beetje een affiliatie kreeg met
met in ieder geval Robotica of in ieder geval van dat.
Ik moest dus op een gegeven moment een beetje een keuze maken
tussen biomechanical design en biomedical engineering.
Daarvoor moest ik dus eigenlijk,
nee, in ieder geval voor biomechanical design moest ik dus,
ja, moest ik volledig overschakelen naar werktapelkunde.
Toen moest ik een soort van bridging miner doen,
waar ik dus eigenlijk allemaal werktapelkunde vakken die ik,
ja, dan moest ik dat even inhalen in een half jaar.
Dat was al lastig, want dan had je natuurlijk dingen zoals
differential vergelijking en zo.
Dat was heel, heel, heel gezellig.
Allemaal materieel vakken, maar ja, weet je,
dat was uiteindelijk gelukt.
Duurde wel eventjes, moet ik wel zeggen.
Maar ja, ja, en toen dus ben ik naar biomechanical design gegaan.
En dat is dus echt van werktapelkunde,
want biomedical design is wat meer medisch gelinkt.
En dat is volgens mij meer een overkoepelende mast
van verschillende faculteiten in Delft.
Biomechanical design heet volgens mij tegenwoordig volgens mij
Cognitive Robotics, als ik het goed heb.
Want ik heb dat toen wel, biomechanical design kan je ook namelijk
ook wel van autonome auto's of gewoon van protheses.
Nee, dat is meer misschien medical,
maar dan echt wel van dat werk, de aansturing ervan.
Maar ik deed dus dan daarin ook nog een subspecialisatie
in dat hele BionSpart Robotics.
Dus dat was het een beetje zo van,
dan de eerste jaren was het eigenlijk maar vooral simulatie eigenlijk.
Dus ja, Matlab is wel een beetje de voortouw
bij waar het vooral kunde.
Terwijl het wel grappig trouwens, want bijvoorbeeld Python en Java
werd dus bij aerospace engineer, waar ik uiteindelijk terechtkwam.
Dan kreeg ik dat geleerd tijdens de bachelor.
Dus ik Matlab op een gegeven moment moest ik wel iets in ROS gaan doen.
Dat heette Robotics Operating System.
En dat is dus dan in Python, Java en C++.
Maar toch wel even een kursje C++ er doorheen gegaan,
zodat ik uiteindelijk aan mijn master project kon beginnen.
En daar heb ik dus dan nog steeds niks vliegend,
maar daar heb ik wel aan een robot gezeten die van die bewegende ogen had.
En dan eigenlijk op basis van machine learning technieken
dat ik dat soms op zo'n trillende platform zet.
Dat die dan zijn oogbeweging op basis van zijn interne, ja,
zijn IMU, zijn inertial measurement unit,
van accelerometers en thermoscopes.
En ook gewoon op basis van wat hij ziet,
dat hij dat probeert eigenlijk te stabiliseren.
Dus dat was echt wel een robot.
Het moet wel zeggen dat er weer heel veel kabels naar een computer was,
die dat allemaal natuurlijk doorluste.
En toen op een gegeven moment zat ik met die robot in de aula,
dat heet eigenlijk het grootgebouw bij de TU Delft.
Dat is een soort van symposium,
waar ze dus eigenlijk allemaal andere wetenschapsgroepen
daar eigenlijk een project van lieten zien.
Was ik daar met mijn robotje?
En op een gegeven moment, echt vlak voor me,
zag ik echt een groep mensen die eigenlijk
hele kleine drones probeerden laten vliegen.
Dus volgens mij hadden ze een camera die naar verboven keek
en boven hadden ze een blauw doek gespannen.
En die drones moesten daaronder gaan vliegen,
omdat ze dan dat blauwe herkenden.
Wat er dus gebeurde van ze vloog op
en ze vloog echt overal overal over de hele zaal in.
Ja, dat was zo echt misschien een klein beetje gevaarlijk.
Maar ja, weet je, toen zag ik dat.
Toen dacht ik van ah, hey, dat ga ik fixen.
Dat was uiteindelijk gewoon dezelfde groep
waar ik dus uiteindelijk mijn PhD heb gedaan,
dus de MA4 lab.
En dat is dus bij luchteruimtevaart.
En ja, zo kwam ik eigenlijk van, volgens mij,
ja, de topic was eigenlijk het ontwerpen van autonome minidrones,
miniquadcopters die dus gewoon uit zichzelf een gebouw kunnen onderzoeken
met meerdere, dus een zwerm.
En dat is natuurlijk een, ja, ik dacht van wow, challenge.
Challenge accepted.
Ja, het is wel iets lastiger dan dat.
Nou ja, je zegt sowieso een aantal dingen.
Als ik even mag inbrengen.
Ik bedoel, want je zegt even zo ter loopt van, oké, ja,
we moeten Java leren en even C++.
Ik bedoel, voor iedereen is C++, ja goed,
is het niet effetjes, dat doe je niet even.
En je hebt even werktagbouw, zeg maar,
dan misschien versimpel ik het dan,
maar je hebt even werktagbouw geleerd,
oh ja, dat heb ik ook maar even gedaan.
Ik heb wel, dat halfjaartje punten en zo,
dat was wel een beetje uitgespreid.
Ja, ik snap het.
Maar je hebt echt wel serieuze stappen en dingen gedaan
om, zeg maar, uiteindelijk,
om bij je autonome droom,
droom, zeg maar, terecht te komen, als het ware.
Dus dat is best wel, ja,
vind ik nog steeds indrukwekkend.
Dus dat is wel heel erg grappig, ja.
En je had het over jouw robot.
Maar ja, want je zei van, oké,
hoe heet die opleiding?
Ja, dat het nu cognitieve robotka heeft.
Dat is wel van Cognitive Robotics.
Ja, dat vind ik dan,
als jij het dan hebt over die robot met die ogen,
dan klopt die naam wat beter, zeg maar.
Wat dat Biomechanical Robotics is, volgens mij,
klinkt nog steeds een beetje eng.
Ja, Biomechanical Design is volgens mij ook
een stukker breder ook.
Dus ik denk echt van Biomechanical Design
met die subsys specialisatie,
Bionspired Robotics,
is dan nu Cognitive Robotics.
Oh ja, oké. Ja, ja, ja.
Ja, precies.
Want ik zei net al, het is eng.
Maar Biomechanical, als je dat tegen iemand zegt,
denk je nog steeds, oh shit, dit is nog steeds eng.
En je denkt aan Terminator.
Een en twee.
En ze komen ons halen.
Arme die in eigen leven leiden enzo.
Nou, de mast heet tenminste wel Design,
in plaats van Engineering.
Want je hebt dan Biomedical Engineering.
En op Design geeft het nog een beetje een zacht gevoel.
Dat is waar, ja, dat is waar.
Ja, dat is misschien oké.
Ik geef je het voordeel van de twijfel.
Nee, maar goed, dat is die opleidingsnaam.
Het klinkt gewoon heel gaaf.
Ja, daar kun je wel mee aankomen, zeg maar.
Maar goed, toen de autonome drones,
want je zei, oké, ik had het idee van,
hey, dat ziet er leuk uit,
maar daar kan ik wel een steentje aan bijdragen
om het te verbeteren.
Maar dat project wat die anderen deden,
hoe ben je dan met hen in contact gekomen?
Heb je gewoon gezegd van,
hoi, ik kan jullie helpen?
Of hoe is dat gegaan?
Nou, ik had, ik had dus eigenlijk al,
want ja, in principe voor een PhD-project
is het eigenlijk gewoon solliciteren
alsof je voor een baan,
maar in plaats van dat ze vragen
of je nog een, ja, hoe noem je dat,
een bestuur hebt gedaan, gaan ze vragen,
wat waren je cijfers?
Ja, nee, maar dat, dat is gewoon in principe
gewoon als een baan,
en ik heb die baan dus eigenlijk
via de Robotics Worldwide newsletter gezien.
Eigenlijk krijg je, dat is eigenlijk best wel van
als je in Robotica zit,
een best wel handige newsletter
om je überhaupt aan te schrijven.
Dus er zitten allemaal van die conferenties
en job postings over de hele wereld.
Ja, en dat zag ik maar,
dat zag ik zo van, van THL,
of nou, oké,
wil ik nou echt in THL blijven zitten?
Ik weet niet, maar dit is wel heel gaaf.
En het is wel een andere faculteit,
dus dan ga ik toch weer switchen
naar Aerospace Engineering, ja.
Ja, maar het is wel, ja,
dus ik had het officieel gezien,
ik had daar al een mailtje op gestuurd,
en toen ben ik ook even op,
ja, diegene die daar was,
eigenlijk de professor,
of in ieder geval de leider van de,
de groepsleider van de,
de MA4 lab, Giel de Kroon.
Ja, dus daar ben ik dus op of gestapt,
van hey, hebben jullie mijn e-mail gekregen?
Ja, dus ja.
Zijn naam kwam, die kwam lang, zeg maar.
Ja, ik zie je namen,
dus ik weet niet nog niet precies wat de rol was,
want die kwam volgens mij ook bij een van die filmpjes,
heb ik goed gezien, volgens mij bij,
hoe heet het vooral maar nou?
Zo, hello.
Het Klokhuis.
Klopt dat?
Kom je daar ook langs of niet?
Ja, zeker, ja.
Ja, ja, precies, ja.
Ja, oké, dan heb ik al een beeld.
Ja, precies, dat was op de aflevering van,
ja, ongeveer negen maanden geleden, vorig jaar oktober.
Ja, ja, dat was recent, ja.
Want je stuurde me die link,
ik denk, oké, dat is alvast al post-claim,
maar dat is gewoon vrij recent, ja.
Ja, ik moet wel zeggen dat de opname wel een stuk eerder was,
want zoals je ziet, werd er niet heel veel gedaan.
Ja, precies, dat dacht ik serieus, dat is het eerste.
Dat is echt heel raar natuurlijk in deze tijd,
want als jij,
ik bedoel, kijk, als je twee jaar geleden dat zag,
en stel, iemand komt heel dichtbij, dan denk je, oké, kan, weet je.
Terwijl nu, als je dat gewoon ziet,
je bent al heel snel geconditioneerd,
dan denk je, oké, dat klopt niet, dat mag niet,
nee, dat is niet goed, dat is niet goed, dat is niet goed.
Het was...
Ja, precies, je ziet ook best wel met enige regelmatig,
nou, inmiddels niet meer zo,
maar zeker aan het begin van die coronacrisis,
zag je ook heel vaak dan, als het programma begon,
dit programma is voor de coronacrisis opgenomen.
Ja, precies.
Dat is echt een soort, ja, mooie herinnering.
We gaan al die tweets gesturen, van,
waarom zitten jullie zo dicht bij elkaar?
Ja, precies.
Ja, het was wel,
moet wel zeggen, want volgens mij
het was in
november 2019 opgenomen,
misschien zelfs iets eerder.
En het moet wel zeggen, een paar maanden later,
van, de coronavirus was er al,
dus, maar, niet in Nederland.
Ja, maar ja,
